گامی به جلو...گامی بسوی تفاهم

پاسخی کوتاه به اتهامات نشریات علیه دیانت بهائی

گوشه ای از جنایات برعلیه بهاییان

در 28 خرداد 1362 در زندان عادل آباد شیراز ده زن و دختر بهایی بدار آویخته شدند. جرم ایشان همگی

عقیدتی اعلام شد. از تمامی این افراد خواسته شد از عقیده شان دست بردارند. آنها یک به یک طناب

دار را بوسیدند اما در راه آزادی عقیده ذره ای تردید به خود راه ندادند. تصاویر تعدادی از این عزیزان را

میتوانید ببینید. روحشان شاد و راهشان پایدار.

اسامی اعدام شدگان : مونا 17 ساله - اختر ثابت 21 ساله - سیمین صابری 24 ساله - رویا اشراقی

22 ساله - شیرین دالوند 25 ساله - مهشید نیرومند 28 ساله - زرین مقیمی 29 ساله - طاهره

سیاوشی 32 ساله - نصرت یلدایی 56 ساله - عزت جانمی 57 ساله.

Image and video hosting by TinyPic

رویا اشراقی که همراه مادر به فاصله سه روز بعد از اعدام پدرش به دار آویخته شدند.

مونا 17 ساله که 3 ماه بعد از پدر اعدام شد. مونا در گروهی که قرار بود اعدام شوند آخرین نفر بود. بارها از او خواستند توبه کند اما ..............................

همه ما به تو افتخار میکنیم. روحت شاد مونای عزیز.

رویا 22 ساله دانشجوی رشته دامپزشکی دانشگاه شیراز. وی ابتدا از دانشگاه اخراج و بعد از مدتی همراه با مادرش اعدام شد.

شیرین دالوند 25 ساله فارغ التحصیل رشته جامعه شناسی (دانشنامه اش را درباره مبارزه با اعتیاد ارائه کرد). او نیز همانند هزاران بهایی دیگر به جوخه های اعدام سپرده شد.

+ نوشته شده توسط الهه روشن و... در چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1388 و ساعت 11:15 |

نامه یک ایرانی بهائی به رئیس جمهور کشورش

جناب رئیس جمهور محترم سلام

این نامه را مانند ده ها نامه دیگر تقدیم می کنم گرچه نیک می دانم مانند نامه های قبلی بی هیچ پاسخی مورد بی توجهی قرار می گیرد ولی می نویسم هم اینکه در مقابل وجدان خود آسوده با شم وهم امیدوار به اینکه شاید این بار مورد توجه ومهر شما قرار گرفته گامی بردارید درراه عدالت وعدالت پروری .

همانگونه که اطلاع دارید بلاخره خانم رکسانا صابری به نظر نهائی دادگاه تجدید نظر جکم آزادی خود را دریافت نمودند این خبر هم شخص ایشان را وهم خانواده ووکیل ایشان را ونیزدولت آمریکا را !!! راضی وخوشنود کرد وحال سوال من اینجا است اگر دادگاه اول به حق وعدالت حکم می کرد چرا باید دادگاهی دوباره به عدالت برگزار وتجدید می شد ؟

وتعجب از اینکه حکم ثانی یعنی حکم آزادی خانم صابری با فاصله بسیار زیادی از حکم سنگین اول یعنی هشت سال حبس قرار گرفت .

مطلبی دومی که موجب تعجب من شد این بود که دادگاه تجدید نظر بنابه ادعای وکیل خانم صابری کاملا عادلانه یعنی با حضور وکلای خانم صابری واجازه کامل برای مطرح کردن دفاعیات انان (که همین موضوع نیز موجب برائت ایشان شد ) ونیز ارائه مدراک واسناد مربوطه بر گزار شد و سوال من اینکه چرا نباید کلیه دادگا ه های متهمین ایرانی نیز مانند این خبر نگار ایرانی امریکائی بر گزار شود ؟چه بسیارند نفوسی که تنها به دلیل ایرانی بودن و امریکائی نبودن از داشتن چنین دادگاهی محروم هستند وباید بی گناه همان احکام سنگین وغیر عادلانه اولین دادگاه را تحمل کنند وگاها حتی جان خود را نیز از دست بدهند.

چرا باید افراد بهائی(از جمله شخص من) بدون داشتن وکیل مدافع وبدون ارائه مدارک قانونی در زندان به سربر ند ؟

بیش از یک سال است که هفت نفر از مسئولین جامعه بهائی در زندان به سر می برند نه جرم ایشان مشخص شده ونه اینکه دادگاهی مانند دادگاه تجدید نظر خانم صابری برای انان تشکیل شده است. ونیز در اکثر شهرهای ایران تعدادی افراد بهائی نیز به همین صورت در حبس هستند .در اوایل انقلاب اسلامی ایران بیش از دویست نفر از بهائیان از پیرمرد هفتاد وپنج ساله کشاورز یزدی تا دختر هفده ساله شیرازی بدون هیچ مدرک وسند جرمی اعدام شدند(به اتهام جاسوسی) وتنها دلیلی که مطرح می شد ودولت مردان نظام اسلامی ایران مطرح می نمودند این بود که : امریکا از بهائیان دفاع می کند همین دلیل بزرگی است بر اینکه بهائیان خیانت می کنند وجاسوس هستند .بهائیان ایرانی بدون مدرک جرم وکاملا بی گناه طناب دار را به آغوش کشیدند وجان خود را از دست دادند ولی امریکائی های دستگیر شده در سفارت آمریکا (به قول سیاست مردان ایرانی لانه جاسوسی) ازادانه به آغوش خانواد ه های خود باز گشتند آیا دولت انگلیس وامریکا از ملوانان انگلیسی و هم چنین خانم صابری دفاع نکردند پس چه شد که ملوانان انگلیس با وجود تجاوز به حریم مقدس کشور مان آزاد شدند وخانم صابری نیزبه زودی آزاد می شوند ؟

جناب رئیس جمهورای کاش مانند دادگاه خانم صابری امر می فر مودید که حتی برای یک بار هم که شده دادگاه افراد بهائی نیز به طورعلنی با عدالت کامل با حضور وکیل مدافع و.نیز ارائه مستدل وقانونی مدارک جرم تشکیل شود انموقع بود که متوجه می شدیم یک بهائی حتی برای یک روز هم زندان وحبس را نباید تحمل کند وهرگز بهائیان محکوم به اعدام وزندانی ومصادره اموال ومحروم از دانشگاه نمی شدند . اینکه انتظار می رود بهائیان به طور علنی و با حضور وکیل مدافع محاکمه شوند آیا انتظار زیادی است؟

+ نوشته شده توسط الهه روشن و... در سه شنبه بیست و دوم اردیبهشت 1388 و ساعت 1:35 |

انشای مونا دختر 16 ساله بهایی چند ماه قبل از اعدام

موضوع انشا: آزادی میوه اسلام است. هرکس آن را چشیده بهره برده است.

متن انشای مونا : آزادی درخشنده ترین کلمه در میان کلمات درخشان موجود در دنیاست.

بشر همواره درباره آزادی سوال پرسیده و خواهد پرسید که چرا از آن محروم بوده است؟

چرا از زمان آغاز حیات بشر بر روی این سیاره آزادی وجود نداشته؟ همیشه افرادی نیرومند

و بی انصاف بوده اند که بخاطر خواسته های شخصی شان به هرگونه جور و ستمی

متوسل شده اند.

چرا در کشور من هم کیشانم از خانه هایشان ربوده میشوند؟ درون گونی به مساجد برده

میشوند و شلاق و کتک میخورند؟ و همانگونه که اخیرا در شهر خودمان (شیراز) دیده ایم

خانه هایشان غارت و آتش زده میشوند؟

صدها نفر با ترس خانه هایشان را ترک میکنند. چرا؟ بدلیل نعمت آزادی ای که اسلام آورده؟

چرا من آزاد نیستم تا عقایدم را در این جامعه بیان کنم؟ چرا آزادی بیان نداشته ام بطوریکه

در نشریات بنویسم و در رادیو و تلویزیون درباره عقایدم حرف بزنم؟

چرا نمیتوام بگویم یک بنیانگذار نوین جهانی با حقایقش آمده تا ما را راهنمایی و یاری کند تا

باشیم آن طوری که براستی باید باشیم؟ بهاالله یک کتاب جدید آورده است. کتابی که ما را از

دشمنی و عداوت نجات خواهد داد. ما را از تبعیض می رهاند. ما را از تفکرات جناحی و

خشونت آزاد میکند. کتاب او مادر همه کتابها میتواند باشد و من هنوز اجازه ندارم تا درباره

آن صحبت کنم یا این آگاهی را در اختیار جامعه خود قرار دهم. بله! آزادی و اختیار هدیه

خداست و هدیه خوبی است برای من!!!!

مونا محمودنژاد 16 ساله

تاریخ اعدام : 28 خرداد 1362 - زندان عادل آباد شیراز

جرم : عدم انکار دیانت بهایی

+ نوشته شده توسط الهه روشن و... در چهارشنبه شانزدهم اردیبهشت 1388 و ساعت 17:34 |

مارکسیزم و دیانت بهائی:

البته این دو کیفا قابل مقایسه با یکدیگر نیستند چراکه یکی نظریه ای متعلق به حیطه علوم اجتماعی است و دیگری یک دیانت است. با این حال هر دو جهان بینی دارای نکات مشترک و نیز وجوه افتراقی می باشند که بحث آن نیازمند کتابی است. اما مختصرا : هردو اندیشه ای هستند مبتنی بر هشیاری زمانمند و تاریخی (یعنی هستی پدیداری است پویا و متحول)، هر دو جامعه را واحدی پیوسته و ارگانیک می شمارند، هر دو تاریخ را معنادار و رو به تکامل و ترقی می دانند و سیر تاریخ را حرکت در جهت عدالت و آزادی می دانند، هردو از انحطاط انسان به حد یک شئی و خود بیگانگی انتقاد می کنند و رسیدن به تمامیت و ماهیت راستین انسان را هدف می گیرند، هردو اصل استثمار را در روابط اقتصادی نفی می کنند، هر دو کمال مطلوب را تحقق عقلانیت در جامعه می دانند، و هر دو از آزادی و عدالت دفاع می کنند.

لطفا روی ادامه مطلب کلیک نمائید

آخرین خبرها از ایران:

آقاى عزت الله احمديان، آقاى بابک روحى، و آقاى سهيل حامد نصيرزاده، در روز ۲ ارديبهشت ۱۳۸۸ (۲۲ آوريل ۲۰۰۹) براى بازجوئى به دفتر وزارت اطلاعات در مشهد احضار شدند. از آنها خواسته شد تعهدنامه هائى مبنى بر عدم مشارکت در فعاليت هاى بهائى امضا کنند که نپذيرفتند. در ۱۵ فروردين ۱۳۸۸ (۴ آوريل ۲۰۰۹) نيز ده بهائى ديگر در مشهد به دفتر وزارت اطلاعات احضار شدند و در همان روز بدون دادن تعهدى آزاد گرديدند....

...ادامه مطلب

+ نوشته شده توسط الهه روشن و... در جمعه یازدهم اردیبهشت 1388 و ساعت 17:31 |

در تاریخ 30/1/88 نشست مشترکی در رابطه با دفاع از حق تحصیل با حضور طیف های مختلف دانشجویان محروم از تحصیل ایران از جمله کمیته پی جوئی حق تحصیل بهائیان، مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران برگزار شد. این نشست که با حضور ویژه دکتر احمد زید آبادی عضو هیئت مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران و عضو شورای سیاست‌گذاری سازمان ادوار تحکیم وحدت همراه بود به بررسی علل و عوامل این محرومیت ها وراهکار های عملی برای دستیابی به حق تحصیل هر فرد با هرگونه گرایش و تفکر سیاسی و مذهبی پرداخته شد. نوید خانجانی، حسام میثاقی، مختار شاکريان و واحد خلوصی از جمله اعضای حاضرکمیته پی جویی حق تحصیل بهاییان در جمع بودند.

احمد زید آبادی در مقایسه این محرومیت ها با آپارتاید آفریقای جنوبی آن را نوعی نژاد پرستی مدرن دانست. این نظریه پرداز سیاسی علت این محرومیت ها را عدم وجود تفکر دموکراتیک در ساختار حکومت دینی دانست ولی در عین حال رسیدن به یک ساختار سکولار و دموکراتیک را اجتناب ناپذیر خواند و کاهش فشار و نقض حقوق شهروندی را در سایه ی پیشرفت وسایل ارتباط جمعی امکان پذیر دانست. دکتر زیدآبادی، محروم نمودن عده ای از تحصیل را بر خلاف اصول اعتقادی دین مبین اسلام دانست چرا که از طرفی با حدیث " اطلبوالعلم ولوبالسین" مواجهیم و از سوی دیگر حکومت با جلوگیری از پیشرفت علمی و عقلی دانشجویان، جهل را بر آنان تحمیل می نماید. وی یکی از راه حل های موثر را جلب افکار بین المللی دانست. ارتباط با دانشجویان خارجی و انعکاس محرومیت های وارده بر دانشجویان ایرانی و همچنین نامه نگاری با شخصیت های مهم بین المللی از جمله این اقدامات مفید خواهد بود. همچنین، دکتر زیدآبادی حضور اعضای کمیته پی جویی حق تحصیل بهاییان در این جمع را موثر دانست چرا که موجب از بین رفتن تابوها و نزدیک شدن بیش از پیش اقشار مختلف دانشجویی با یکدیگر خواهد شد.

در ابتدا مجید دری از دانشجویان محروم از تحصیل علامه با اشاره به گروه های مختلف دانشجویان محروم از تحصیل بعد از انقلاب آنان را به سه دسته، ستاره دار، تعلیقی و بهائی تقسیم نمود و گفت: در سالهای اخیر پیگیری های زیادی در غالب نهاد های مختلف مدافع حق تحصیل انجام گرفته است که اگرچه با ارزش بوده ولی به نتیجه مورد نظر که بازگشت دانشجویان به دانشگاه است منجر نشده است. حال شورای دفاع از حق تحصیل در نظر دارد که با ارتباط گرفتن با فعالین عرصه عمومی از آنان برای رسیدن به این مهم طلب مشورت کند تا بتواند از این روند جلوگیری نماید.

بابک زمانیان دانشجوی محروم از تحصیل دانشگاه پلی تکنیک به موضع قابل تقدیر آقای کروبی اشاره کرد و دیدار با ایشان و همچنین کاندیداهای دیگر ریاست جمهوری را موثر دانست. همچنین در قسمت دیگری از صحبت های خود محرومیت بهاییان از تحصیل را با واقعه ی هولوکاست مقایسه نمود و اظهار داشت در ایران نوعی فاشیست مدرن دیده می شود که حتی میتوان آن را "نئوفاشیسم" نامگذاری کرد چرا که اگر هیتلر یهودیان را در اتاق های گاز خفه می کرد بهاییان نیز در ایران با محروم شدن از تمامی حقوقشان سرنوشتی مشابه دارند.

نوید خانجانی مسئول کمیته ی پی جویی حق تحصیل بهاییان در ابتدای صحبت های خود به محرومیت سی ساله ی بهاییان از تحصیل اشاره نمود و اظهار داشت بر خلاف محرومیت های دیگر دانشجویان که در سال های اخیر و به خصوص دوره ی ریاست جمهوری دکتر احمدی نژاد شدت یافته است، بهاییان محرومیتی سی ساله را تجربه کرده اند. حال سوال این است که آیا اگر محرومین از تحصیل غیر بهایی به دانشگاه بازگردند جوانان بهایی فراموش خواهند شد؟ در سال 83 و 84 عده ی اندکی در دانشگاه پذیرفته شده بودند و آن عده برای اعلام همبستگی با اکثریت دوستان خود که در کنکورهای آن سال ها از تحصیل محروم شده بودند، ثبت نام نکردند و به جمع محرومین پیوستند. آیا می توان چنین همبستگی را از این جمع که از طیف های مختلف در آن حضور دارند انتظار داشت؟ و حال اگر هر یک از محرومین از تحصیل به دانشگاه بازگردند دوستان محروم از تحصیل خود، در شورای حق تحصیل را فراموش خواهند کرد؟

میلاد اسدی از اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت در پاسخ به نوید خانجانی گفت: به نظر من مسئله همه یا هیچ نمی تواند منطقی باشد و باید از بازگشت هر تعداد از محرومین از تحصیل به دانشگاه دفاع کرد. چیزی که دوستمان آنرا فراموش کرده اند این است که این دانشجویان هیچکدام به علت مسئله شخصی از تحصیل محروم نشده اند بلکه به واسطه دفاعشان از حقوق شهروندان و فعالیت های انتقادیشان این اتفاق برایشان افتاده است. این دفاعیات و اقدامات شامل حال بهاییان نیز شده هرچند به شکل مستقیم نبوده است. مسئله دیگر آنکه حضور دوباره این دانشجویان نیز در دانشگاه می تواند به پیشبرد این خواسته ها در جامعه کمک نماید. ما باید از بازگشت هر یک از محرومین از تحصیل به دانشگاه دفاع کنیم در عین حال که دیگر محرومین از تحصیل را نیز از یاد نبریم و برای احقاق حق آنان نیز تلاش نمائیم.

حسام میثاقی از اعضای کمیته ی پی جویی حق تحصیل بهاییان در ادامه ی صحبت های نوید خانجانی به لزوم ایجاد همبستگی بین اقشار مختلف محروم از تحصیل اشاره نمود. وی اظهار داشت وجود تفاوت های حزبی و اعتقادی بین اقشار مختلف محروم از تحصیل نه تنها باعث جدایی آنان نمی شود بلکه باید موجب افزایش همبستگی آنان شود چرا که هر یک از طیف ها ابزارهای موثری در اختیار دارند و باید از ابزارهای خود نه تنها در جهت دفاع از حقوق خود، بلکه از حقوق دیگر گروه های محروم از تحصیل نیز استفاده کنند. او در مورد دفاع از حقوق شهروندان به بیانیه ی کمیته ی حق تحصیل بهاییان در دفاع از دانشجویان امیرکبیر اشاره نمود و از دیگر طیف های دانشجویی خواستار دفاع از حقوق دانشجویان بهایی شد. برای مثال به دانشگاه سهند تبریز اشاره نمود که طی آن سه دانشجوی بهایی از دانشگاه اخراج شدند اما هیچ گونه حمایتی از جانب انجمن اسلامی و دفتر تحکیم وحدت مشاهده نشد.

حال کمیته پی جویی حق تحصیل بهاییان ضمن ارزیابی مثبت از این جلسه خواستار آن است تا مطابق صحبت های دوستان حاضر در جمع حمایت های جدی تری از طرف اعضای این شورا در جهت دفاع از محرومین بهایی صورت پذیرد و امیدواریم حضور اعضای کمیته پی جویی حق تحصیل بهاییان در شورای دفاع از حق تحصیل طبق اظهارات دکتر احمد زیدآبادی باعث از بین رفتن تابوهایی که تا به امروز وجود داشته و عامل ایجاد مرز بین دانشجویان محروم از تحصیل بهایی و دیگر دانشجویان ایران شده بود، گردد و موجب همبستگی بیشتر بین دانشجویان از عقاید و طیف های مختلف شود.

ضیاء نبوی از دانشجویان ستاره دار و عضو شورای دفاع از حق تحصیل نیز در ادامه گفت: من فکر می کنم در گیر شدن ما و روشنفکران در امور کلی مانند دمکراسی در ایران، مسئله خاورمیانه و یا … نمی تواند به نتیجه مثبتی منجر شود. اندیشیدن به امور کلی تمایز ها را از بین می برد و مانع از آن می شود که ما بتوانیم موقعیت ها را درست ببینیم و تفاوت انسانهای اطرافمان را درک کنیم. از طرفی نمی تواند به راهکار عملی و انضمامی در زیست روزمره منجر شود، اینکه چشم انداز دموکراسی در آینده ایران چیست، کمک زیادی به این نمی کند که امروز چه کنیم، به نظر من می بایست به کنش های خرد و تحلیل های خرد توجه بیشتری کرد، مثلأ همین مسئله حق تحصیل گر چه در برابر مسئله دموکراسی کوچک است اما با پیگیری آن می توان نیروهای متکثر زیادی را حول یک مطالبه به ظاهر کوچک گرد هم آورد، این نوع کنش به نظر من امید بخش تر می باشد.

+ نوشته شده توسط الهه روشن و... در پنجشنبه سوم اردیبهشت 1388 و ساعت 17:53 |